Ελευθερία ή Μνημόνιο...;

 
Του Μιχάλη Κριθαρίδη,
 
Πλεύση Ελευθερίας, είναι το νέο κόμμα-κίνημα το οποίο έρχεται να ανασυγκροτήσει το χώρο του αντιμνημονιακού μετώπου, το χώρο του ΌΧΙ στα μνημονία και την εξαθλίωση που αυτά συνεπάγονται.  Σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Χυτήριο την Τρίτη 19 Απριλίου, η τέως Πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου, έκανε την εναρκτήρια ομιλία, δίνοντας το στίγμα αυτής της πλεύσης για την απελευθέρωση… 
6 Δ (δέλτα), όσα και τα πανιά του πλοίου της Ζωής, δίνουν την κατεύθυνση μέσα από την οποία, το νέο αυτό πολιτικό κόμμα-κίνημα, οραματίζεται την χώρα, το λαό και τη νεολαία μας. 
Δημοκρατία, 
Μία από τις βασικές απώλειες της μνημονιακής επικυριαρχίας. Πολίτες που ότι και να ψηφίζουν δεν αποφασίζουν για τις τύχες και το μέλλον τους, αλλά όλα γίνονται καθ’ υποβολή, μιας μη εκλεγμένης και μη νομιμοποιημένης, τρόικας, κουαρτέτου, θεσμών, δανειστών, εταίρων ή όπως αλλιώς τους προσδιορίζει κάποιος… Κοινοβούλιο επικυρωτήριο, αποφάσεων και όχι χώρος διαμόρφωσης, σύνθεσης και λήψης αποφάσεως στο όνομα και για λογαριασμό της λαϊκής κυριαρχίας…
Δικαιοσύνη, 
Μία έννοια που δεν πολύ πείθει τους πολίτες. Μετά από χρόνια διαφθοράς, διαπλοκής και  ατιμωρησίας πολιτικών και ημετέρων. Με ένα πολιτικό γίγνεσθαι γεμάτο σκάνδαλα και ασυλίες. Η έννοια της  δικαιοσύνης, δεν είναι εκείνο το τελευταίο οχυρό μιας πολιτισμένης κοινωνίας... Όταν μάλιστα έκρινε τα μνημόνια συνταγματικά και νόμιμα. Αλλά και όπου έκρινε κάποιο μνημονιακό μέτρο αντισυνταγματικό, οι αποφάσεις αυτές ακόμα δεν έχουν εφαρμοστεί. Άρα Δικαιοσύνη χρειάζεται, με άλλους όρους όμως, άλλη δομή και άλλη λειτουργία. Για να προστατεύει πραγματικά τους πολίτες από κάθε λογής αυθαιρεσίες…
Δικαιώματα,
Ίσως η δεύτερη μεγάλη μνημονιακή πληγή… Δικαιώματα που υπάρχουν σε Συντάγματα, σε νόμους, σε διακηρύξεις και σε διεθνείς συνθήκες, αλλά μένουν μόνο ως γράμμα, δεν ενυλώνονται στην πράξη. Τα Δικαιώματα όμως πρέπει να υπάρχουν για να ασκούνται από τους πολίτες, υπέρ των οποίων συντρέχουν, και όχι για να μένουν απλώς, ως βερμπαλιστικά στολίδια, σε κώδικες και πανεπιστημιακές διαλέξεις…
Διαφάνεια,
Μια έννοια που μάλλον σε αυτή τη χώρα, όπου το πολιτικό σύστημα άνθισε και ανθεί, μέσα στη διαφθορά, τη διαπλοκή και τις σχέσεις εξάρτησης, δεν υπήρξε ποτέ. Την ακούγαμε σε κάθε προεκλογική καμπάνια, δεν την βλέπαμε όμως σχεδόν ποτέ στην διακυβέρνηση… Άρα είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη…
Διαγραφή  Χρέους,
Ή μάλλον πρώτα, λογιστικός έλεγχος και εν συνεχεία, διαγραφή του. Είναι αδιανόητο σε μια χώρα με τέτοιο πρόβλημα δημοσίου χρέους, να μην ξέρουμε ακόμα, γιατί χρωστάμε τα όσα χρωστάμε και αν πραγματικά τα χρωστάμε. Κάθε προσπάθεια ελέγχου του χρέους πολεμήθηκε όσο τίποτε άλλο και αυτό μάλλον πρέπει να αποτελεί θετικό δείγμα, ότι μάλλον υπάρχει κάτι «σάπιο στο βασίλειο της Δανιμαρκίας»…  Επιπλέον η ενοχοποίηση του λαού, ότι και αυτός μαζί τα έφαγε με τους κυβερνώντες-δυνάστες του, είναι ένας ακόμα μύθος, όπως αποδεικνύεται ήδη από τα προκαταρκτικά πορίσματα της Επιτοπής Αλήθειας, που πρέπει να καταρριφθεί… Δεν τα φάγαμε μαζί, άλλοι τα φάγανε, εμείς τα πληρώνουμε και μάλιστα με πολλές και ατελείωτες θυσίες…
Διεκδίκηση Γερμανικών Οφειλών,
Μια απαίτηση τιμής και ιστορίας, η εκτέλεση των αποφάσεων σε βάρος του Γερμανικού Δημοσίου και εν γένει η διεκδίκηση όλων των αξιώσεων της χώρας μας. Είναι αστείο αυτοί που επιχειρηματολογούν υπέρ της αποπληρωμής ενός χρέους, που δεν δημιουργήθηκε από τον λαό, ώστε όπως λένε η χώρα μας να είναι «εντάξει στις υποχρεώσεις της»… Την ίδια στιγμή για τις υποχρεώσεις των άλλων χωρών έναντι ημών, να κάνουν τους Πόντιους, Πιλάτους…
Ελευθερία,
Σε μια χώρα ασφυκτικής μνημονιακής επιβολής,  ο μονόδρομος της εξαθλίωσης των ανθρώπων, της στέρησης των δικαιωμάτων τους και της κατάλυσης της Δημοκρατίας τους, παρουσιάζεται από τους εκπροσώπους του σημερινού -μνημονιακής ομόνοιας- κοινοβουλίου, ως αποκύημα ελεύθερης επιλογής… Ουδείς επιλέγει ελεύθερα την εκτέλεση του…
Ο λαός μας, πρέπει να αγωνιστεί, να διεκδικήσει, να απαιτήσει και να κερδίσει τη μάχη για τη ζωή. Για μια ζωή πραγματικά αξιοβίωτη, αξιοπρεπή και ελεύθερη, όπου θα είμαστε αυτεξούσιοι και αυτοπροσδιοριζόμενοι, μη υποκείμενοι στα παραγγέλματα τροικανών «σωτήρων», οι οποίοι το μόνο που κάνουν 6 χρόνια τώρα, είναι να μας οδηγούν συνεχώς όλο και πιο βαθιά στην απελπισία.
Οι νέοι άνθρωποι, που δεν θέλουν να φύγουν, δεν πρέπει να φύγουν για να παλέψουν κάπου έξω, για κάτι καλύτερο. Αλλά να μείνουν να παλέψουν εδώ… Δεν θα φύγουμε εμείς για αυτούς, επειδή μας στερούν τα όνειρα, την ελπίδα και σε τελική ανάλυση την ίδια τη ζωή. Θα φύγουν αυτοί και θα πάρουν στις αποσκευές τους, τα μνημόνια τους…
Η Πλεύση Ελευθερίας λοιπόν, μπορεί να γίνει ένας φορέας που θα πλεύσει προς αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, με καπετάνιο τον λαό και συμπλέοντες όλους όσους επιθυμούν να απελευθερωθούν οριστικά από τον εφιάλτη των μνημονίων…
Όπως είχε πει η Ζωή Κωνσταντοπούλου στις 14/8/2015, όταν ψηφιζόταν το 3ο μνηνόνιο: «Τα όνειρα θα πάρουν εκδίκηση από τον εφιάλτη»…
Και επειδή πολλοί θα ρωτήσουν -καλοπροαίρετα ή μη- γιατί με την Ζωή;
Η απάντηση είναι πολύ απλή…
«Γιατί είναι αυτά που πράττει και όχι απλώς αυτά που λέει»… για να κάνω χρήση μιας ακόμα αποστροφής του λόγου της, τόσο στις 14/8/2015, όσο και στην εναρκτήρια ομιλία της Πλεύσης Ελευθερίας, στις 19/4/2016. 
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, από το 2012 οπότε και πρώτο-εξελέγη Βουλευτής στην Α’ της Αθήνας, μέχρι και σήμερα δεν έχει αλλάξει καθόλου, τα όσα πίστευε, έλεγε, υποστήριζε και αγωνιζόταν. 
Θυμόμαστε όλοι, τις μάχες που έδινε ως Βουλευτής ακόμα, λογομαχώντας με όλους όσους θέλανε τη Βουλή των Ελλήνων, διακοσμητική, επικυρωτική των αποφάσεων άλλων και συγκαλυπτική των αμαρτιών τους…. Θυμόμαστε ακόμα, τότε που Επιτροπή της Βουλής ψήφιζε με 2 μόνο παρισταμένους Βουλευτές, τον Κώδικα Δικηγόρων… Θυμόμαστε τον πόλεμο που δέχτηκε μετά, ως Πρόεδρος της Βουλής, επειδή επεδίωξε η Βουλή να λειτουργεί πραγματικά και ουσιαστικά, και όχι τυπικά και φαινομενικά… Θυμόμαστε τέλος, τον πόλεμο που δέχθηκε τόσο με την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, και δέχεται ακόμα…  Όσο και τον πόλεμο που δέχθηκε όταν έκανε τα πάντα (όσα βρίσκονταν στον κύκλο των αρμοδιοτήτων ενός Προέδρου της Βουλής), να μην ψηφισθεί, και ειδικά με αυτόν τον τρόπο, το 3ο μνημόνιο… 
Θυμόμαστε τη στάση και την υποδειγματική συνέπεια της… Συνέπεια λόγων και έργων, συνέπεια διαχρονική, στην κατεύθυνση της προσπάθειας να απελευθερωθεί ο λαός μας, η χώρα και η νεολαία μας, από αυτό το μνημονιακό αδιέξοδο…
Συμπεριφερόμενη πάντα, πιστά και σύμφωνα, με την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος μας, του σημερινού 120 και προϊσχύοντος «1 1 4», που καθιστά υποχρέωση των Ελλήνων, την τήρηση του Συντάγματος… Που καθιστά υποχρέωση  των Ελλήνων την αντίσταση με κάθε μέσο, στην κατάλυση του Συντάγματος και της Δημοκρατίας…
Για αυτό με τη Ζωή… γιατί είναι αληθινός αρωγός μας στη μάχη για ζωή…
 
21/4/2016