Μια επαναδιαπραγμάτευση δεν φέρνει την άνοιξη…

Του Μιχάλη Κριθαρίδη,
 
«Χρειαζόμαστε ένα άλλο πλαίσιο συμφωνίας με τους Ευρωπαίους εταίρους μας» τάδε έφη Κυριάκος Μητσοτάκης σε τηλεοπτική του συνέντευξη… Μετά λοιπόν τα Ζάππεια του κ.Σαμαρά , την επαναδιαπραγμάτευση των Σαμαρά-Βενιζέλου, το σκίσιμο των μνημονίων και το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης των Τσίπρα-Καμμένου, τα οποία αμφότερα οδήγησαν αντίστροφα, το μεν πρώτο στο μνημόνιο 2, το δε δεύτερο μετά το δημοψήφισμα και την μετατροπή του Όχι σε Ναι, στο μνημόνιο 3… Έρχεται τώρα ο κ.Μητσοτάκης να μας πει πάλι, ότι θα επαναδιαπραγματευτούμε αυτή τη ζοφερότητα…! 
Κλασσική πλέον αφήγηση, με την οποία θα ζητήσει την εμπιστοσύνη του ελληνικού λαού, υποσχόμενος ότι θα κάνει την ζωή του από μαύρη, λίγο πιο γκρίζα… Είναι όμως εφικτό αυτό; Και ακόμα και αν είναι, αρκεί; 
Φοβάμαι πως όχι…
Αφενός μεν όλοι όσοι μίλησαν για την Ευρώπη και τους εταίρους που θα αλλάξουν, ή θα τους αλλάξουμε ή θα ευαισθητοποιηθούν τέλος πάντων, έτρεφαν αυταπάτες, όπως όλως προσφάτως μας πληροφόρησε ο κος Πρωθυπουργός…
Δεν έδειξαν και δεν δείχνουν καμία τέτοια διάθεση για αλλαγή και ευαισθητοποίηση, μάλλον το αντίθετο…
Οπότε θα καταλήξουμε στο γνωστό εργάκι που έχουμε δει να παίζεται πολλές φορές τα τελευταία 6 χρόνια. Θα κάνουν «ότι καλύτερο μπορούν», θα «διαπραγματευτούν σκληρά», θα έρθουν νέα «σκληρά μέτρα», αλλά θα είναι τα «τελευταία», θα ακούμε συνέχεια ότι πρέπει να υπομείνουμε λίγο ακόμα την εξαθλίωση γιατί «βγαίνουμε στις αγορές», έρχεται «η ανάπτυξη», «περνάμε τον τελευταίο κάβο» και άλλες τέτοιες ποιητικές εκφράσεις… Την πικρή αλήθεια όμως, την έχουμε μάθει έξι χρόνια τώρα…!
Ακόμη, μπορεί να έρθουν οι τότε καλοθελητές να ψηφίσουν αυτή την νέα συμφωνία, για να μείνει η χώρα στο ευρώ, και μετά πάλι να λένε ότι δεν ψήφισαν τα μέτρα αλλά την παραμονής της χώρας στην Ευρωζώνη κλπ κλπ κλπ κλπ, μέχρι να έρθουν και αυτοί και να συνεχίσει το αέναο χάος του μνημονίου…
Ενώ οι εταίροι με το γνωστό τυράκι της ρύθμισης του χρέους θα ζητάνε όλο και περισσότερα, χωρίς κανένα ενδοιασμό, γνωρίζοντας καλά πως ότι και αν ζητήσουν, πάλι θα ενδώσουμε στο τέλος…
Εφικτό λοιπόν, δεν είναι ακόμα και το light μαύρο που υπόσχεται ο κ.Μητσοτάκης …
Αλλά ακόμα και εφικτό να ήταν, μπορούμε να ζούμε μια ζωή σε μια ελαφρότερη παραλλαγή του μαύρου; Δηλαδή να μην έχουμε και μισθό 150 ευρώ, αλλά να έχουμε 200; Να μην έχουμε σύνταξη 100 ευρώ, αλλά να έχουμε 150;
Η απάντηση είναι σαφής, ξεκάθαρη και την εξέφρασε ο λαός μας, ένα χρόνο πριν, ΌΧΙ!
Όχι, επειδή δεν είναι θέμα επαναδιαπραγμάτευσης, γιατί πολύ απλά δεν διαπραγματευόμαστε καν, την Δημοκρατία μας, τα Δικαιώματα μας, την Ελευθερία μας, τις ζωές και μέλλον μας… 
Όχι, επειδή δεν θέλουμε να ζούμε σαν σκλάβοι στην ίδια μας την χώρα…
Όχι, επειδή δεν θέλουμε να αναγκαστούμε να εγκαταλείψουμε την χώρα μας…
Όχι, επειδή κανένας δεν έχει το δικαίωμα, όχι να επαναδιαπραγματεύεται, ούτε καν να διαπραγματεύεται μια χώρα και έναν λαό…
Καμία επαναδριαπραγμάτευση της συμπεφωνημένης εξαθλίωσης μας και μάλιστα από ανθρώπους που έχουν μάθει στην τακτική του «Ναι σε όλα», δεν μπορεί να μας δώσει πνοή και ζωή…
Μόνο με πλήρη και οριστική ρήξη με το μνημονιακό καθεστώς και την επαναφορά της Δημοκρατίας, μπορούμε να ανατρέψουμε το μαύρο που επιβάλλουν στις ζωές μας…
Μόνο με αποφασιστική ανατροπή αυτής της ζοφερότητας, μπορούμε να μιλήσουμε για καλύτερες μέρες… αλλιώς απλά, θα εναλλάσσουμε τους μοιρολόγους και τους εκτελεστές μας…
Δεν χρειαζόμαστε άλλους επαναδιαπραγματευτές του «θανάτου» μας, αλλά διεκδικητές και αγωνιστές της ζωής…
 
30/5/2016