Ο θρίαμβος των αντιδημοκρατικών αντιλήψεων, των κατ' επίφαση δημοκρατών και φιλελευθέρων

Του Μιχάλη Κριθαρίδη,
 
"Ας έχουμε υπόψη αυτά τα δεδομένα και ας μην θεωρούμε ότι πάντα η προσφυγή σε ένα δημοψήφισμα είναι προς όφελος του γενικού καλού. Ο θρίαμβος της άμεσης Δημοκρατίας, όπως έγραψε και ένας σημαντικός συνταγματολόγος, αποδεικνύεται ολοένα και πιο πολύ θρίαμβος του λαϊκισμού." 
Αυτά ειπώθηκαν χθες από τον κο Μητσοτάκη στην συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής για την ψήφιση του εκλογικού νόμου.
Ο σημαντικό συνταγματολόγος, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κος Μητσοτάκης, είναι ο γνωστός μας κος Τσακυράκης με την υπόθεση του με την κα Προέδρο του Αρείου Πάγου, Βασιλική Θάνου.
Το θέμα βέβαια πέρα από το πρόσωπο του "σημαντικού συνταγματολόγου" είναι κυρίως το ουσιαστικό ζήτημα, δηλαδή το δημοκρατικό, της αντίληψης για την δημοκρατία και την λαϊκή κυριαρχία.
Ακούσαμε δηλαδή από τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης δύο τινά.... Αφενός μεν ότι η προσφυγή στα δημοψηφίσματα δεν είναι προς όφελος του γενικού καλού... Αφετέρου δε ότι η άμεση δημοκρατία βρίσκεται σε αντιστοιχία με τον λαϊκισμό... 
Ο κος Μητσοτάκη με την γνωστή αγάπη που τον διακατέχει για τις έννοιες του λαϊκισμού και παράλληλα με το γνωστό του φόβο σε κάθε έκφραση και έκφανση της λαϊκής κυριαρχίας, δεν περιορίστηκε χθες στα αντιλαϊκά του αισθήματα, αλλά εκδήλωσε το αντιδημοκρατικό του πρόσωπο που κρύβεται κάτω από το προσωπείο ενός αστικού "δημοκράτη" και ενός "φιλελεύθερου"...
Όσο δημοκράτης είναι, άλλο τόσο και φιλελεύθερος...
Βλέπετε για τον πρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, η Δημοκρατία είναι καλή, μόνο όταν με διάφορα μέσα και τρόπους μπορούν να επιβάλλουν στο λαό την βούληση και τα συμφέροντα ορισμένων. Εξ ου και κάθε κατεύθυνση προς ανόθευτη λαϊκή βούληση που δεν θα φιλτράρετε από τα κερδοσκοπικά συμφέροντα, είναι κακή, κάκιστη, θρίαμβος του λαϊκισμού! 
Και αυτό άλλωστε δεν έκρυψε χθες ο κος Μητσοτάκης συνδέοντας ευθέως τα ζητήματα δημοκρατίας, κοινοβουλευτισμού και συνταγματικής νομιμότητας με τις επενδύσεις, χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του: "Ποιος θα έρθει να επενδύσει σε μία χώρα που κανείς δεν θα ξέρει πόσος θα είναι ο ορίζοντας ζωής μιας Κυβέρνησης;" 
Έχουμε φτάσει δηλαδή πλέον στο σημείο όλα, ακόμα και το ζήτημα του εάν η έκφραση της λαϊκή βούλησης θα είναι ανόθευτη ή όχι, να περνάει μέσα από το γνωστό φίλτρο του ποιο θα επενδύσει σε μια χώρα με απλή αναλογική (όσο απλή αναλογική είναι τέλος πάντων αυτό που οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ χθες εισηγήθηκαν)...! 
Ακόμα το παραπέρα και ουσιαστικότερο ζήτημα που ανέκυψε χθες, είναι το δεύτερο σκέλος, της μνημειώδους πλέον, φράσης του κου Μητσοτάκη με την επίκληση του "θρίαμβος της άμεσης δημοκρατίας = θρίαμβος του λαϊκισμού". 
Εδώ πρέπει να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, για τον κο Μητσοτάκη και τον κάθε Μητσοτάκη. Το δημοκρατικό μας πολίτευμα στηρίζεται στο θεμέλιο της λαϊκής κυριαρχίας. Ο λαός είναι πηγή και φορέας κάθε εξουσίας, είτε αυτό αρέσει στον κο Μητσοτάκη, είτε όχι! 
Το θεμελιώδες άρθρο 1 του Συντάγματος μας, που αφορά το πολίτευμα της χώρας, στην παράγραφο 2 αναφέρει ότι: "Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία." Ενώ στην παράγραφο 3 δηλούται πανηγυρικά ότι: "Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα."
Η λαϊκή κυριαρχία λοιπόν, δεν είναι λαϊκισμός κύριε Μητσοτάκη, αλλά ενύλωση της θεμελιωδέστερης συνταγματικής και δημοκρατικής επιταγής. 
Συνεπώς κάθε πραγμάτωση αυτής της επιταγής είναι σε αντιστοιχία με την δημοκρατική αρχή (θεμέλιο επίσης του δημοκρατικού και συνταγματικού μας κεκτημένου) και όχι λαϊκισμός...
Πραγματώσεις δε της λαϊκής κυριαρχίας είναι τόσο η απλή αναλογική, δηλαδή η όσο το δυνατόν ανόθευτη αντιπροσώπευση της λαϊκής βούλησης, όσο και τα δημοψηφίσματα (στο βαθμό φυσικά που γίνεται σεβαστή η λαϊκή εντολή). Ιδίως δε τα τελευταία καθώς πρόκειται για πεμπτουσία της ανόθευτης έκφρασης της λαϊκής βούλησης.
Κάθε άλλο παρά θρίαμβο του λαϊκισμού, συνιστά η άμεση δημοκρατία και οι μορφές της που ενυπάρχουν στο πολίτευμα της έμμεσης - αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας μας. 
Όποιος λοιπόν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, δηλώνει απλώς τον "θρίαμβο" των αντιδημοκρατικών του αντιλήψεων... 
Επειδή όμως, όπως προελέχθη, όσο δημοκρατής, άλλο τόσο φιλελεύθερος είναι ο πρόεδρος της ΝΔ, εξηγούμαι. 
Η αντίληψη της ελευθερίας που καταλαμβάνει μόνο τους επενδυτές, τις αγορές, τα εμπορεύματα και τις υπηρεσίες, την οικονομία εν γένει και παράλληλα αφήνει έξω από αυτήν την ελευθερία τους ανθρώπους, δεν είναι καθόλου ελευθερία και η αντίληψη αυτή κάθε άλλο παρά φιλελεύθερη είναι. Ο πραγματικά φιλεύθερος, ο πραγματικός θιασώτης της ελευθερίας και της δημοκρατίας, εκκινεί από τον άνθρωπο και καταλήγει σε αυτόν, όχι από τις επενδύσεις! 
 
22/7/2016