Οι «καλοί μαθητές» των μνημονίων…

Του Μιχάλη Κριθαρίδη,
 
Η Κύπρος,
Βγήκε από το μνημόνιο (αφού μπήκε με κούρεμα των καταθέσεων των πολιτών και με ένα ΌΧΙ της Κυπριακής Βουλής που εξαναγκάστηκε σε Ναι), ωστόσο μόνο η Μητρόπολη της Λεμεσού συνεχίζει να προσφέρει καθημερινά συσσίτιο σε 2.700 πολίτες, εκ των οποίων οι 700 είναι άποροι  φοιτητές. 12.761 άποροι μαθητές λαμβάνουν δωρεάν πρόγευμα στα σχολεία. 45.000 χιλιάδες άνθρωποι λαμβάνουν Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα. 53.021 άνεργοι συνεχίσουν να απελπίζονται, ενώ η ανεργία των νέων βρίσκεται στο 29,5%. Η μακροχρόνια ανεργία συνεχίζει να καλπάζει και το ποσοστό των ανέργων που για πρώτη φορά ψάχνουν εργασία ανέρχεται σε 16,1%. Ο αριθμός των εργαζομένων με μερική απασχόληση αυξήθηκε σε 50.544 άτομα. Τα μη εξυπηρετούμενα – κόκκινα δάνεια έχουν φτάσει στα 26,68 δις ευρώ, φτάνοντας το 50% του συνόλου των δανείων και το 136% επί του ΑΕΠ. Οι μισθοί σε πολλές περιπτώσεις ίσα που αγγίζουν τα 700 ευρώ. Ενώ το 75% των νέων προσλήψεων είναι με μισθό λίγο πάνω από τα 500 ευρώ και ένα 15% αυτών με μισθούς 350 ευρώ το μήνα! Λειτουργούν ακόμη τα κοινωνικά παντοπωλεία σε όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου και μικρότερης κλίμακας παντοπωλεία σε κάποιες κοινότητες. Τα παντοπωλεία αυτά συνεχίζουν να σιτίζουν 5.000 οικογένειες. Τα χρόνια αυτά των μνημονίων 30.000 άνθρωποι μετανάστευσαν από την Κύπρο. Η δε πολιτική της λιτότητας με μειώσεις δαπανών, μισθών και επιδομάτων, ιδιωτικοποιήσεις κλπ κλπ, θα συνεχιστεί… Ενώ και η τρόικα θα συνεχίσει να πηγαίνει στη μεγαλόνησο δύο φορές τον χρόνο και να «αξιολογεί την πρόοδο» μέχρι να αποπληρωθεί το 75% του χρέους, δηλαδή μέχρι το 2031! 
 
Η Πορτογαλία, 
Βγήκε από το μνημόνιο, ωστόσο ο κατώτερος μισθός έχει κατρακυλήσει στα 505 ευρώ και το ποσοστό των εργαζόμενων που καλούνται να ζήσουν με αυτά τα χρήματα έφτασε στο 20%, σχεδόν διπλάσιο ποσοστό δηλαδή, από το αντίστοιχο του 2011. Το ποσοστό των Πορτογάλων που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας αγγίζει το 20% και διαβιούν με λιγότερα από 411 ευρώ το μήνα. Πληθυσμός 2 εκατομμυρίων Πορτογάλων, σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων κατοίκων, έχουν εξαναγκαστεί να επιβιώνουν με εισοδήματα κάτω από το 60% του εθνικού μέσου όρου. Το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στις ηλικίες κάτω των 18 ετών έχει εκτιναχτεί στο 25,6%. Το μεταναστευτικό κύμα συνεχίζεται με αμείωτη ένταση καθώς κάθε χρόνο υπολογίζεται ότι φεύγουν από την χώρα 100.000 νέοι άνθρωποι, τόσο πτυχιούχοι επιστήμονες όσο και εργάτες. Πάνω από 500.000 Πορτογάλοι έχουν φύγει μετανάστες από το 2011. Το δημόσιο χρέος εκτινάχτηκε στο 125% του ΑΕΠ (είναι 70% μεγαλύτερο από την έναρξη της κρίσης) και αν προστεθεί και το ιδιωτικό χρέος, το συνολικό χρέος της Πορτογαλίας ξεπερνά το 380% του ΑΕΠ της. Ακόμα κι αν υποτεθεί ότι η Πορτογαλία θα παράγει για δεκαετίες διαρκή πλεονάσματα της τάξης του 1%, ο χρόνος αποπληρωμής του χρέους της υπολογίζεται μετά από 120 χρόνια… Στις εκλογές  του Οκτωβρίου του 2015, το δεξιό κόμμα του Κοέλιου, που εφάρμοσε τη λιτότητα πήρε 36% από 51%, σχημάτισε κυβέρνηση και ανατράπηκε δύο εβδομάδες αργότερα από τα αριστερά κόμματα που συνασπίστηκαν και δημιούργησαν μεγαλύτερη πλειοψηφία. 
 
Η Ιρλανδία, 
Βγήκε από το μνημόνιο, ωστόσο το δημόσιο χρέος της χώρας ως λόγος επί του ΑΕΠ της, εκτινάχθηκε από το μόλις 25% στο 126% (δηλαδή από 47,2 δις σε 205,9 δις ευρώ)! Το 10% των νέων μετανάστευσε και ένα 10% των Ιρλανδών υφίσταται διατροφική φτώχεια. Η κοινωνική συνοχή βρίσκεται υπό πίεση. Περίπου το 16% του πληθυσμού ζει πολύ κοντά στο όριο της φτώχειας και βασίζεται στην κοινωνική πρόνοια για να μπορέσει να επιβιώσει. Η φτώχεια βρίσκεται σε ανοδική πορεία και περίπου το ¼ του πληθυσμού υπολογίζεται ότι υπόκειται σε στερήσεις. Η κοινωνική πρόνοια έχει περιοριστεί. Πολλοί κάτοχοι υποθηκών - και οι περισσότεροι πολίτες που έχουν το δικό τους σπίτι - παλεύουν με αρνητικά ιδία κεφάλαια, δηλαδή η αξία των κατοικιών τους έχει μειωθεί σημαντικά και οι ίδιοι καλούνται να αποπληρώνουν τα δάνεια με βάση την τιμή αγοράς. Με την εκτίναξη του χρέους, οι τόκοι και τα χρεολύσια αυξάνονται, πράγμα που με τη σειρά του σημαίνει μια διαρκή εφαρμογή μέτρων λιτότητας. Είναι χαρακτηριστικό ότι η αποπληρωμή των δανείων προς τον ΕΜΣ θα διαρκέσει μέχρι το 2042. Ο κατώτατος μισθός μειώθηκε κατά 11,6%, οι δαπάνες για πρόνοια μειώθηκαν κατά 3 δις , 5% οι δαπάνες για την παιδεία και 8% μειώθηκαν οι δαπάνες για την υγεία. Επιβλήθηκαν δίδακτρα ύψους 2000 ευρώ στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. 300.000 θέσεις εργασίας χάθηκαν, 25.000 απολύσεις έγιναν, ενώ το 75% των επιχειρήσεων πάγωσε ή μείωσε τους μισθούς. Το 50% των επιχειρήσεων απασχολεί ανθρώπους με ελαστικές μορφές εργασίας. Ένα στα τέσσερα στεγαστικά δάνεια δεν εξυπηρετούνται και έχουν καταστεί κόκκινα! Χιλιάδες έχουν γίνει οι άστεγοι και η δυσβάστακτη φορολογία στο νερό ξεσήκωσε μαζικές κινητοποιήσεις με άρνηση πληρωμής του φόρου. Στις εκλογές του Φεβρουαρίου του 2016, τα κόμματα που διαχρονικά ηγεμόνευαν την χώρα καταποντίστηκαν. 
 
Η Ισπανία,
Δεν μπήκε ποτέ στο μνημόνιο τυπικά, ωστόσο ουσιαστικά, ο ισπανικός λαός βίωσε βιώνει στο πετσί του τις μνημονιακές πολιτικές. Έγιναν περικοπές ύψους 70 δις στο κοινωνικό κράτος, σε μισθούς, σε συντάξεις και αυξήσεις φόρων. Η ανεργία έφτασε στο 26% (όσο περίπου και στην Ελλάδα) ενώ στους νέους στο 56,5% (λίγο λιγότερο από την χώρα μας). Το χρέος της χώρας άγγιξε το 100% επί του ΑΕΠ. Έγιναν τρεις «μεταρρυθμίσεις» για την απορρύθμιση της εργασίας και την κατάργηση του εργατικού δικαίου. Ενώ οι εξώσεις και οι πλειστηριασμοί σπιτιών οδήγησαν χιλιάδες ανθρώπους στον δρόμο. Στις εκλογές του Δεκέμβρη του 2015, το δεξιό κόμμα του Ραχόι, έχασε το 16% της δύναμης του, καταγράφοντας το χαμηλότερο ποσοστό από το 1989 και οι κυριαρχία των δύο «μεγάλων» κομμάτων της Ισπανίας, φέρεται να παρήλθε ανεπίστρεπτη!  
 
Αυτά τα ολίγα για τους κατά τα άλλα καλούς μαθητές των μνημονίων… Οι χώρες βγαίνουν τυπικά από την μνημονιακή ζοφερότητα, η αλήθεια όμως είναι πως η ζημιά και η ουσιαστική εξαθλίωση και δεσποτεία μένει και επιμένει.!
Και όλα αυτά τη στιγμή που στο φως της δημοσιότητα ήρθε η έρευνα του ESMT για λογαριασμό της Handelsblatt, που δείχνει πως από τα 220 δις ευρώ των δανείων «διάσωσης» που δόθηκαν μόνο 9,7 δις. ευρώ, ποσοστό μικρότερο από το 5% δόθηκαν για τη σωτηρία της Ελλάδας. Στη Handelsblatt αναφέρει ο διευθυντής της ESMT, Γιοργκ Ρόχολ, "Με τα πακέτα βοήθειας σώθηκαν κυρίως ευρωπαϊκές τράπεζες"…
 
4/5/2016